zaterdag 27 augustus 2016

Gewoon... maar zo anders

Gewoon een normaal kind. Een mooie jongen om te zien... en dat mag je best zeggen over je eigen kind: blond haar, grijs-blauwe ogen, een open blik, zachte lijnen in z'n gezicht... Hollands welvaren.

Toch is hij anders. Zo helemaal anders.
Dat begon al bij zijn geboorte, drie maanden te vroeg. Na een aantal Intensive en Medium Care maanden overleefd te hebben, bleek hij volledig doof te zijn. Na een CI-operatie (Cochleair Implantaat) op anderhalf jarige leeftijd, begon hij te horen. Pas daarna kwam zijn spraakontwikkeling op gang.
Hij begon te lopen toen hij twee jaar was, en wel in de bergen in Oostenrijk!
Hij ging fietsen toen hij zeven jaar was. Niet op de nieuwe fiets die wij voor hem gekocht hadden, maar op een paar-euro-fietsje van de rommelmarkt. 
Groep 1 deed hij twee keer, groep 2 sloeg hij met gemak over.
Toen hij vier jaar was telde hij in een razendsnel tempo vanaf 100 terug. Als je het hem vroeg telde hij moeiteloos alleen de oneven getallen.
En ja, toen hij vijf jaar was kreeg hij de diagnose autisme. Toen werd álles, ook wat nog redelijk normaal leek, pas echt anders!


"Doe eens normaal!" Hoe vaak zeg ik dat, hoe vaak zeg jij dat tegen je kind? Maar heb je jezelf wel eens afgevraagd wat eigenlijk normaal betekent? Is dat datgene wat de meeste mensen doen? Wordt het dan normaal? Of zijn dat de waarden en normen die je zelf van huis uit hebt meegekregen? Is dat automatisch normaal? En wanneer is je kind eigenlijk normaal? Als je het consultatiebureau moet geloven, is dat als je kind voldoet aan de norm. Het gemiddelde. Datgene wat wetenschappelijk bewezen is.
Weet je dat ik in de loop van de tijd een soort allergie heb ontwikkeld voor het woord normaal? Een overgevoeligheid die gegroeid is doordat bij ons alles niet normaal ging. Alles was en is altijd anders.


Heb je er wel eens bij stilgestaan dat onze kinderen, ja wij allemaal, zo onze eigen unieke streepjescode hebben? De één is goed in rekenen, terwijl de ander altijd knutselt. Weer een ander is een geboren juf, of schrijver, of advocaat, of fietsenmaker, of ...
Allemaal zijn we uniek. Onze kinderen hebben allemaal hun eigen blauwdruk, hun eigen streepjescode. Met dank aan hun Schepper, die al vanaf het begin gaven en talenten in je kind gelegd heeft. Aan jou de taak om je kind te helpen om te ontdekken wat die talenten zijn!
Maar wat als er op een bepaald gebiedje van de code wel erg veel streepjes staan... en op een ander gebiedje erg weinig streepjes? Dan kan het zo gaan dat je op een gegeven moment aan de bel trekt bij de psychiater en blijkt dat je kind een stoornis binnen het autistisch spectrum heeft.
Met dit gegeven dat je de gebruiksaanwijzing van jouw eigen unieke kind zelf mag schrijven. Want er bestaat geen normaal autisme. Er zijn net zoveel vormen van autisme, als dat er mensen met autisme zijn! 


Maar weet je wat nou zo mooi is? Door deze autisme-bril zijn wij anders naar de wereld gaan kijken. Sowieso is het woordje normaal verdwenen uit ons woordenboek. Maar we zijn ook onze prioriteiten anders gaan stellen. Ook brengen we zo mogelijk nóg meer rust en regelmaat in ons gezinsleven. Onze vakanties zijn we anders gaan invullen. We hebben een andere kijk op onze carrière gekregen. En last but nog least is ons geloofsleven verdiept. Want als de stormen in je leven razen, niets meer op z'n plek blijft staan, niets meer volgens jouw planning gaat... blijft er één vaste Rots over. Gisteren en vandaag dezelfde, tot in eeuwigheid!

Heel gewoon... maar ook zo anders!

Liefs van Henny

Geen opmerkingen:

Een reactie posten