maandag 5 september 2016

Doe wat je zegt

Doe wat je zegt ... en zeg wat je doet

Voor mensen met autisme is dit wel zo'n beetje het basisvertrouwen wat ze nodig hebben in relaties. Als jij A zegt, maar B doet, klopt hun hele wereld niet meer. Niet alleen jij als persoon bent niet betrouwbaar gebleken, maar de hele wereld gaat op z'n kop. Zo erg? Ja zo erg is het. Komt het zo precies? Nou en of, het komt heel erg precies. Het is een kwestie van vertrouwen of niet vertrouwen. En dat is geen sinecure! 

Doe wat je zegt. Dat betekent niet meer en niet minder dat je uiterst eerlijk bent, want A zeggen en er geen vervolg aan geven, is vals spelen. Zwart / wit.
Als je zegt: "We gaan even naar de supermarkt om brood te kopen", moet je niet bedenken dat je ook nog shampoo van het Kruitvat nodig hebt. En als je in de supermarkt het brood gepakt hebt, moet je niet ook nog bedenken dat je wortels nodig hebt. Zo nauwkeurig komt het. 


Zeg wat je doet. Dat houdt in dat je vertelt waarom je opstaat van de bank en wat je gaat doen in de keuken. Even spontaan naar boven lopen zit er niet in. Want wie weet... komt mama wel nooit meer terug! Ook een globalere planning geeft hier gevolg aan: zeggen wat er te doen staat. Zeggen wat jij gaat doen en wat je kind gaat doen.

Is dit altijd 100% vol te houden? Nee, dat is het niet.
Daarom is er nog een razend interessant punt:

Hoe krijg je je kind met autisme een klein beetje flexibeler?

Hoe geef je hem of haar zoveel vertrouwen dat jij, ondanks dat je iets afwijkt van wat je gezegd had, tóch te vertrouwen bent en blijft?
Mijn persoonlijke ervaring is: door er een beetje mee te spelen. Door er zo af en toe vanaf te wijken. Door met een glimlach je eigen onduidelijkheid weer helder te krijgen. Niet te zwaar, niet te lichtvaardig, maar met een beetje humor kom je een aardig eind.

Maar het ene kind met autisme is het andere kind niet.

Er zijn net zoveel soorten autisme als dat er mensen met autisme zijn.

Dat houdt in dat ieder mens met autisme uniek is. Ga mensen met autisme nooit over één kam scheren, dat doet tekort aan de unieke persoon zelf.
Dus ja, er zijn kinderen met autisme die echt wel iets flexibeler zijn als in bovenstaande beschreven is. Bij die kinderen kan je prima ook nog wortels meenemen uit de supermarkt, ook al kwamen jullie alleen voor een brood.


Maar de kern van het verhaal is: bouw vertrouwen op door helder en duidelijk te communiceren. Geen plotselinge wijzigingen in het programma, maar in eerste instantie gewoon doen wat je gezegd hebt, doen wat afgesproken is. Dát geeft helderheid en dat geeft uiteindelijk rust in het hoofd van je kind.
En in hoeverre je er daarna soms... zo af en toe... vanaf kan wijken? Dat hangt af van het vermogen van je kind en van de volheid van zijn of haar hoofd op dat moment. Maar daarover een volgende keer meer.

Liefs van Henny

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten