maandag 3 oktober 2016

Eenzaam

Altijd anders

Ik zou zo graag een beetje meer normaal zijn
wat soepeler, wat beter aangepast.
Ik zou zo graag wat makkelijker meedoen,
betrokken zijn en sneller enthousiast.

Ik was zo graag wat meer als ieder ander.
Ik hoorde er het liefst een beetje bij.
Dan zou ik mij wat minder eenzaam voelen
en was ik vaker zorgeloos en blij.

Ik was zo graag een beetje meer gemiddeld,
want altijd anders zijn, dat doet zo’n pijn.
Ik zou er een fortuin voor over hebben –
ik heb alleen geen zin om niet mijzelf te zijn.

Baukje van Kesteren, "
Dit land, waarin ik niet geboren ben"


Anders dan anderen. Je weet het, je voelt het, je ziet het, je ervaart het. Misschien kan je er geen woorden aan geven, maar het geeft zo'n unheimisch gevoel.

Jij hebt het label autisme. Het kost je bergen energie om met anderen om te gaan. Simpelweg om het feit dat je 'anders' bent. Of omdat dat jij die ander als 'anders' ervaart.

Men snapt jou niet altijd. En naar mate je ouder wordt, snappen mensen je minder. Het valt meer en meer op dat jij anders bent. 
Je raakt je vrienden kwijt. Stilletjes haakt men af. Er wordt je niet verteld waarom, maar je bent bang... dat het aan jou ligt, want jij bent anders.
Op school mag je niet meedoen met de groep. Ze smoezen wat, kijken je een beetje meewarig aan. Je bent bang... dat het aan jou ligt, want jij bent anders.
Je ligt keer op keer overhoop met anderen. Steeds weer klikt het niet, spelen er allerlei dingen die jij niet begrijpt. Er worden argumenten aangedragen die jij niet snapt. Je bent bang... dat het aan jou ligt, want jij bent anders.


Je reageert ook nog wel eens anders dan men zou willen, want men doet hard z'n best om jou ander gedrag aan te leren.
Je sluit je op in eigen veilige kamer. Je mijdt plekken waar er veel van je gevraagd wordt, zoals school bijvoorbeeld.
En gelukkig, je huisdier blijft jou trouw. En ook over je computer ben jij de baas. Je vermaakt je prima. Misschien heb je wel hobby's. Zulke hobby's waarbij je niemand nodig hebt. Waarbij jij de dienst uitmaakt. Prima toch?

En dat is ook prima. Helemaal prima zelfs. Maar toch. Het leven is zoveel ingewikkelder. Jezelf terugtrekken op een onbewoond eiland... geen enkel probleem om daar gelukkig en onbezorgd te leven.

Maar de wereld is geen onbewoond eiland.
De wereld is een grote chaos.
Een reuzenrad.
Een op hol geslagen draaimolen. 
Zie daar maar eens te leven.
Te overleven.

En dat overleven moet jij leren. Men doet zijn uiterste best om jou allerlei tools in handen te geven zodat je in de 'echte wereld' mee kan draaien. Overleven in een wereld die maar ten dele maakbaar is. Een wereld waarin je 'gewoon' dient te zijn. Een wereld die zich echt niet makkelijk aanpast. Een wereld die ten diepste stressvol, ambitieus en hard is.
En jij, als kwetsbare 'anders-zijnde' mens? Je valt buiten de boot. Je mag toekijken hoe anderen er altijd met de buit vandoor gaan. Jij mag tevreden zijn met jouw klein hoekje. En als je al probeert om erbij te horen, als je je uiterste best doet om vrienden te maken, dan zal je het voelen: jij bent anders!

En dat is eenzaamheid. Eenzaamheid van mensen die best alleen kunnen zijn, maar die zich zo onbegrepen voelen. Die zich ten diepste afgewezen voelen in hun mens-zijn.
En ja, het gaat hier ook over mensen die vanuit de Bijbel beter zouden moeten weten. Misschien gaat het júist wel over die mensen. De tolerantie en acceptatie is soms mijlenver te zoeken. De harde woorden en oordelen liggen zo vaak voor het oprapen.

Wat waardevol dat er mensen zijn die jou accepteren zoals jij bent. Die jou trouw blijven. Die geduld blijven hebben. Die niet afhaken als het moeilijk of onbegrijpelijk wordt. Die zich blijven inspannen om jou te begrijpen en die zich ook blijven inspannen om de mensen die om jou heen staan te begrijpen. Die beseffen dat 'anders-zijn' niet betekent dat je niet van waarde bent.

Ik bid dat jouw eenzaamheid gevuld wordt met God zelf. Dan zal je je misschien nog wel eens eenzaam kunnen voelen, maar dan weet je dat je niet alleen bent. Ten diepste is jouw leegte dan gevuld. Wat mensen ook zeggen, denken en doen... God is er. Altijd. Eeuwig. 


Liefs van Henny

2 opmerkingen:

  1. Ontroerend stukje. Wat boft deze jongen met zo'n moeder, die haar best doet hem wèl te begrijpen. Een goede thuisbasis is heel belangrijk voor iemand met autisme. Dus; compliment voor jullie.

    BeantwoordenVerwijderen